ใจ
posted on 22 Jun 2011 23:01 by demonchiczจิตใจคนเรานี่แปลกประหลาดที่สุด
มันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เหมือนกับกำลังชักจูงเด็กหลงทางให้วิ่งตาม
เวลาที่เหงา เหมือนจิตใจดิ่งลึกลงเหว หว้าเหว่ มืดมน
เหมือนคนที่เดินไปเรื่อยๆ หลับตาเดินไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดหมาย
เดินไป เดินไป ด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยวลงไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ
ทำไมถึงรู้สึกเหนื่อย รู้สึกกำลังกลั้นน้ำตา ทำไมถึงไม่ร้องมันออกมาหละ
ทำไมถึงไม่เปิดเผยความรู้สึกออกมา ว่าเหงาแค่ไหน หว้าเหว่เเค่ไหน
เจ็บในใจเหมือนมีอะไรมาบีบรัดเเรงๆ เหมือนคนหายใจไม่ออก
เหมือนคนที่รู้สึกว่าอยากฆ่าตัวจายยังไงหยั่งงั้นแหละ
ทำไมถึงร้องออกมาไม่ได้ ทำไม
หรือเราลืมวิธี "ร้องไห้" ไปแล้ว
#1 By - นิพันธ์ ทารีมุกข์ - on 2011-06-22 23:14